പുതുമഴയുടെ തുടക്കം

യൗവ്വനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽത്തന്നെ വിട്ടുപോരേണ്ടിവന്ന ആ സ്വർഗ്ഗം.
എന്റെ ഗ്രാമം.
പുഴയും കാവും, കുയിലും കുരുവിയും, സർപ്പക്കാവുകളും, പാടവും വേലിപ്പടർപ്പുകളും.......
സർവ്വോപരി ആ നാട്ടുകാരും, സുഹൃത്തുക്കളും. എന്റെ നഷ്ടസ്വപ്നങ്ങളും, സന്‌തോഷങ്ങളും.... വിട്ടുപോരേണ്ടി വന്ന ആത്മവ്‌, ജീവിത നാടകത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ അരങ്ങ്‌.
ജീവിതക്കച്ചവടത്തിന്റെ പുത്തൻ മേച്ചിൽപ്പുറങ്ങൾ തേടിയുള്ള യത്രയിൽ കൂടെ കൊണ്ടുനടക്കാൻ ആത്മവിന്റെ ഒരു പാഥേയം.
മനസ്സിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ നീറ്റലടക്കുന്ന ഒരു കുളിരും, ഗന്ധവും...
അതായിരിക്കട്ടെ എന്റെ ഈ പുതുമഴ.

ദക്ഷിണ: ഈ മഴയിലേക്ക്‌ കുടയില്ലാതെ ഇറങ്ങി വരാൻ പ്രചോദനമായ ശ്രീ "ഉപാസന"ക്ക്‌, "ആദ്യക്ഷരി" യിലൂടെ ബൂലോഗത്ത്‌ എഴുത്തിനിരുത്തിയ അപ്പുബ്ലോഗ്ഗർക്ക്‌